Tam, gdzie rośnie dobro

Wystawa malarstwa Barbary Puto

„Tam, gdzie rośnie dobro” to autorska wystawa malarstwa Barbary Puto, w której dobro nie jest oczywistą wartością, lecz procesem wymagającym decyzji, trwania i przyjęcia. Wystawa prowadzi widza przez kolejne etapy: od wewnętrznego rozpoznania, przez wątpliwość i próbę, aż po doświadczenie światła jako warunku wzrostu. Obrazy zostały ułożone w spójną narrację, w której cisza, światło i odpowiedzialność tworzą jedną drogę.

Szczegóły

Wernisaż

28 lutego 2026 r.
zaczynamy punktualnie o godz. 18.00

Dobre Miejsce - Katolickie Centrum Kultury

GALERIA KRUŻGANEK 
Warszawa - Las Bielański
ul. Dewajtis 3 (Wejście A) 

Spotkania z artystą 

Można podczas trwania wystawy tj.
od 28 lutego do 27 marca 2026 r. spotkać się i porozmawiać z  autorką prac w każdą niedzielę od godziny 12.00 

Dodatkowe oprowadzenie autorskie
- 15 marca 2026 - godz. 12.15 

Dowiedz się więcej 

Technika i medium

Prezentowane prace to akwarele i obrazy akrylowe autorstwa Barbary Puto. Artystka wykorzystuje światło jako główny element budujący znaczenie, operując ciszą, rytmem i napięciem pomiędzy kolorem a przestrzenią. Malarstwo pełni tu funkcję refleksyjną, nie ilustracyjną.

Dla kogo jest wystawa „Tam, gdzie rośnie dobro”

Wystawa skierowana jest do osób poszukujących w sztuce nie tylko estetyki, ale także sensu i namysłu. Do widzów zainteresowanych relacją między sztuką a odpowiedzialnością, decyzją i doświadczeniem dobra we współczesnym świecie.

O wystawie 

O wystawie „Tam, gdzie rośnie dobro”

Wystawa podejmuje temat dobra jako świadomego wyboru, a nie moralnej oczywistości. Światło pojawia się tu nie jako symbol objawienia, lecz jako warunek, który umożliwia wzrost – ale go nie gwarantuje. Ważnym elementem narracji jest sekwencja „Wątpliwość”, umieszczona przed znakiem Krzyża, oraz część „Przyjęcie”, w której dobro przychodzi z zewnątrz i nie zawsze jest łatwe do zaakceptowania.

Struktura wystawy

Ekspozycja została zaprojektowana jako droga, a nie zbiór pojedynczych prac. Kolejne sekwencje prowadzą od decyzji, przez światło i próbę, do wątpliwości, przyjęcia i refleksji. Taki układ pozwala doświadczać wystawy w czasie, zgodnie z jej wewnętrzną logiką.