„Tam, gdzie rośnie dobro” to autorska wystawa malarstwa Barbary Puto, w której dobro nie jest oczywistą wartością, lecz procesem wymagającym decyzji, trwania i przyjęcia. Wystawa prowadzi widza przez kolejne etapy: od wewnętrznego rozpoznania, przez wątpliwość i próbę, aż po doświadczenie światła jako warunku wzrostu. Obrazy zostały ułożone w spójną narrację, w której cisza, światło i odpowiedzialność tworzą jedną drogę.
Dobre Miejsce - Katolickie Centrum Kultury
GALERIA KRUŻGANEK
Warszawa - Las Bielański
ul. Dewajtis 3 (Wejście A)
Można podczas trwania wystawy tj.
od 28 lutego do 27 marca 2026 r. spotkać się i porozmawiać z autorką prac w każdą niedzielę od godziny 12.00
Dodatkowe oprowadzenie autorskie
- 15 marca 2026 - godz. 12.15
Prezentowane prace to akwarele i obrazy akrylowe autorstwa Barbary Puto. Artystka wykorzystuje światło jako główny element budujący znaczenie, operując ciszą, rytmem i napięciem pomiędzy kolorem a przestrzenią. Malarstwo pełni tu funkcję refleksyjną, nie ilustracyjną.
Wystawa skierowana jest do osób poszukujących w sztuce nie tylko estetyki, ale także sensu i namysłu. Do widzów zainteresowanych relacją między sztuką a odpowiedzialnością, decyzją i doświadczeniem dobra we współczesnym świecie.
Wystawa podejmuje temat dobra jako świadomego wyboru, a nie moralnej oczywistości. Światło pojawia się tu nie jako symbol objawienia, lecz jako warunek, który umożliwia wzrost – ale go nie gwarantuje. Ważnym elementem narracji jest sekwencja „Wątpliwość”, umieszczona przed znakiem Krzyża, oraz część „Przyjęcie”, w której dobro przychodzi z zewnątrz i nie zawsze jest łatwe do zaakceptowania.
Ekspozycja została zaprojektowana jako droga, a nie zbiór pojedynczych prac. Kolejne sekwencje prowadzą od decyzji, przez światło i próbę, do wątpliwości, przyjęcia i refleksji. Taki układ pozwala doświadczać wystawy w czasie, zgodnie z jej wewnętrzną logiką. Ekspozycja 35 obrazów znajduje się na 25 metrowej ścianie Galerii Krużganek.
Spotkanie miało charakter uważny i refleksyjny. Wystawa została zaprojektowana jako proces – od ciszy i momentu rozpoznania, przez wątpliwość, aż po decyzję i konsekwentne trwanie. Obrazy nie tworzą zbioru pejzaży, lecz prowadzą widza przez kolejne etapy wewnętrznego wyboru.
Podczas otwarcia mówiłam o dobru jako decyzji – nie nastroju ani deklaracji, lecz świadomym wyborze, który wymaga struktury, odwagi i odpowiedzialności. Wernisaż stał się przestrzenią rozmowy o dokonywanych wyborach i o tym, czy potrafimy pozostać przy nich mimo trudnych warunków.
W wydarzeniu uczestniczyli zaproszeni Goście oraz osoby związane ze światem kultury, mediów i życia publicznego. Szczególnym momentem było przekazanie obrazu ks. Wojciechowi Drozdowiczowi w dowód wdzięczności za pokazywanie jak z autentycznym zaangażowaniem można to dobro czynić.
Dziękuję wszystkim obecnym za rozmowy, skupienie i wspólną refleksję.