Narracyjna akwarela przedstawiająca kobiety obserwujące i malujące męski akt. Współczesna interpretacja klasycznych motywów sztuki.
2026, 41x51 cm
Panienki z Avignon zajmują tytułowe stanowisko w świecie, który dotąd nie należał do nich. Cisza i skupienie znaczą więcej niż gest.
2026, 41x51 cm
To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.
03.
To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.
04.
To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.
05.
To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.
06.
O cyklu „Les Demoiselles Liberated” / „Wyzwolone Panienki” Barbary Puto
Ten cykl to moja odpowiedź na sposób, w jaki przez stulecia przedstawiano kobiece ciało w sztuce — jako obiekt, wizję, ornament, inspirację, ale rzadko podmiot. Od czasów Picassa minęło ponad sto lat, a kobieta wciąż bywa postrzegana jako figura, nie jako głos. „Les Demoiselles Liberated” przewraca ten układ. Moje bohaterki nie są już milczącymi postaciami z malarskiej sceny. Nie są „panienkami” ani alegorią. Są obecne. Wiedzą, na co patrzą i dlaczego.
Tworzę intymne, humorystyczne i często ironiczne sytuacje: kobiety przy stole, kobiety rozmawiające o sztuce, kobiety przyglądające się dziełom, kobietom, sobie. To mini-scenografie codzienności, ale każda jest małym manifestem. Bohaterki nie wchodzą w rolę „musek”. Tworzą własny język. Ich spojrzenie nie jest obiektem — jest podmiotem.
W warstwie formalnej cykl łączy ekspresję akwareli, celową deformację formy i świadomą stylizację, która nawiązuje do kubizmu, ale jest jednocześnie współczesna. Ironia, miękkość i krytyczny dystans łączą się w obrazy, które chcą zadawać pytanie: „Kto tu naprawdę patrzy — artysta czy bohaterka?”
Kontekst społeczny i artystyczny
„Wyzwolone Panienki” wpisują się w szerszą współczesną debatę o kobiecym spojrzeniu (female gaze) w sztuce. Przez wieki dominowało spojrzenie męskie — kobieta była przedstawiana z zewnątrz, nie od wewnątrz. W mojej reinterpretacji nie tylko „odzyskuje ciało”, ale także odzyskuje narrację.
-
To nie jest krytyka historyczna — to dialog.
-
To nie jest sprzeciw dla samego sprzeciwu — to wyrażenie godności i świadomości.
-
To nie jest gest buntowniczy — to gest dojrzale autonomiczny.
W czasach, gdy wciąż aktualne są pytania o rolę kobiet w kulturze, pracy, życiu społecznym, moje bohaterki nie chcą być historią opowiedzianą przez kogoś innego. Chcą opowiadać same siebie.
To nie jest rewolucja krzykiem.To rewolucja spojrzeniem.
Symbolika i przesłanie
-
kobieta nie jest muzealnym „tematem” — jest aktywnym podmiotem
-
spojrzenie staje się narzędziem wolności
-
humor i ironia rozbijają stereotypy
-
deformacja formy podkreśla niezależność estetyczną
-
scena codzienna staje się przestrzenią deklaracji
-
kobieca obecność nie jest bierna — jest świadoma, czuła, odważna
-
klasyk sztuki zostaje przekształcony w współczesną opowieść o autonomii
Dla kogo jest ten cykl?
Dla osób, które czują, że sztuka współczesna może być jednocześnie lekka i głęboka.Dla tych, którzy doceniają inteligentną ironię, kobiecy głos i świadome nawiązania do historii sztuki.Dla kolekcjonerów szukających prac, które łączą konceptualność, humor i silną energię kobiecej narracji.
Z pozoru beztroski spacer, a jednak każdy gest, każdy profil niesie opowieść o wolności, relacjach i subtelnej grze spojrzeń.
2025, 27x39 cm
Zatrzymaj się przy scenie, gdzie trzy kobiety w saloniku nie tylko rozmawiają o sztuce, ale same nią są – z autoironią, świadomością i wyraźnym ukłonem w stronę historii malarstwa.
2025, 29,7x42 cm
Ekspresyjna linia, kobiecość rozbita na fragmenty i charaktery we francuskim stylu - kim one są ?
2025, 27x39 cm
Zajrzyj do galerii, gdzie kobiety przeżywają nowoczesne oblicza sztuki.
2025, 29,7x42 cm
Ironiczny obraz wchodzi w dyskusję o pięknie obecnej sztuki - poruszenie czy niemoc twórcza ?
2025, 46x61 cm
Akwarela z sauny, w której rządzi kobieca wolność. Satyra, humor i wyzwolenie – współczesna wersja Panienek z Avignon.
2025, 46x61 cm
Wyzwolone Panienki
Les Demoiselles Liberated
„Les Demoiselles Liberated” to cykl, w którym kobieca obecność — świadoma, ironiczna, wolna — wychodzi z cienia historii sztuki. To głos kobiet, które nie chcą być „modelkami” w portrecie mężczyzny, lecz autorkami własnej historii, własnego spojrzenia, własnej wolności.