Cuda natury

Wystawa malarstwa Barbary Puto

Wystawa „Cuda natury” to opowieść o świetle, ciszy i uważności. Pokazuję naturę taką, jakiej na co dzień nie dostrzegamy – zatrzymaną w kolorze, strukturze i emocji.

Szczegóły

Wernisaż 13 kwietnia 2026 godz.16.00.

Miejsce wystawy: 

📍 Miejsce: 
Klub „Panorama”, SBM Torwar, Warszawa
ul. Górnośląska 1 

🗓 Czas trwania: 
13 kwietnia – 10 lipca 2026
od poniedziałku do piątku od 8 do 15

🎟 Wstęp wolny

Spotkania z artystą 

Dla grupy 4 osobowej lub większej - jestem gotowa umówić się na indywidualne oprowadzenie autorskie. 
Proszę o kontakt. 

O wystawie 

O wystawie „Cuda natury”

Cuda natury to wystawa malarstwa, w której pokazuję naturę widzianą przez światło, ciszę i uważność.

Tworzę obrazy inspirowane tym, co często umyka – refleksami słońca, strukturą traw, spokojem krajobrazu. To próba zatrzymania chwili i uchwycenia tego, co w naturze najprostsze, a jednocześnie najbardziej poruszające.

Przez wiele lat pracowałam w świecie biznesu. Dziś w malarstwie szukam równowagi – przestrzeni, w której można zwolnić i zobaczyć więcej.

Wystawa „Cuda natury” jest zaproszeniem do takiego zatrzymania.

Struktura wystawy

Wystawa „Cuda natury” została zbudowana jako przejście przez trzy przestrzenie – trzy doświadczenia natury.

Ściana pierwsza – zatrzymanie

Początek wystawy wprowadza w stan wyciszenia.To obrazy spokojne, oparte na świetle i subtelnych przejściach tonalnych. Pojawia się tu motyw obserwacji – uważnego patrzenia na to, co zwykle pozostaje niezauważone.

To moment zwolnienia i wejścia w rytm wystawy.

Ściana druga – światło i bliskość

Centralna część ekspozycji koncentruje się na doświadczeniu natury „od środka”.Światło staje się głównym bohaterem – przenika formy, buduje przestrzeń i prowadzi wzrok.

Pojawiają się również motywy bliskie: trawy, struktury, fragmenty krajobrazu widziane z bliska. To etap pogłębienia – przejścia od obserwacji do odczuwania.

Ściana trzecia – przestrzeń i cisza

Ostatnia część wystawy otwiera widza na szeroką przestrzeń i wewnętrzne wyciszenie.Kompozycje stają się bardziej oszczędne, a światło – bardziej rozproszone.

To miejsce domknięcia – pozostawienia widza z doświadczeniem, które nie wymaga już interpretacji.