Islandia.
To co zostało - obrazy inspirowane Islandią

Cykl „Islandia. To, co zostało” obejmuje akwarele plenerowe, obrazy i rysunki Barbary Puto inspirowane podróżą po Islandii. Lód, czarne plaże, geotermalna ziemia, niezwykłe światło Północy, dzikie zwierzęta i miejsca, które trudno zapomnieć, stały się początkiem malarskiej opowieści.

Niektóre prace powstały bezpośrednio w Islandii. Inne pojawiły się dopiero po powrocie — z pamięci, emocji i obrazów, które nie chciały zniknąć.

Podróż się skończyła. Islandia została. I nadal prowadzi mnie do kolejnych prac.

Cykle światła i Natury

Islandia w moim malarstwie

Pojechałam zobaczyć lód.

Wróciłam z czymś znacznie większym.

Malowałam w plenerze, ale wiele obrazów przyszło później. Islandia została w kolorach, świetle i pamięci — i właśnie stamtąd nadal wraca do mojego malarstwa.

Namalowana pod wpływem niezwykłego światła w Hindisvík,  północno-zachodniej Islandii, gdy mimo północy słońce wciąż pozostawało nad horyzontem. Ekspresyjne oranże i chłodne błękity zapisują chwilę, w której zwykły rytm dnia i nocy przestaje obowiązywać.

2026, 41 x 31 cm

Inspirowana krajobrazem w rejonie Diamentowej Plaży akwarela opowiada o tym, co pozostaje poza wzrokiem. Widoczne lodowe formy są tylko fragmentem większej, ukrytej pod powierzchnią struktury.

2026, 31x41 cm

Lód na czarnym piasku Diamentowej Plaży stał się punktem wyjścia do zderzenia chłodu ze światłem, kruchości z siłą i trwania z przemijaniem. Pejzaż traci dosłowność, pozostawiając energię, kolor i napięcie.

2026, 41x31 cm

Islandzkie łubiny miały być tematem tej akwareli, ale poruszane nieustannym wiatrem zaczęły wyznaczać własny rytm obrazu. Zamiast botanicznego pejzażu powstał malarski zapis ruchu, koloru i powietrza.

2026, 41x31 cm

Błękit starego, zwartego lodu stał się początkiem myślenia o sile nacisku i zmianie, którą wywołuje. Obserwacja natury przechodzi tu w metaforę ludzkiego doświadczenia — presji, która może powodować pęknięcia, ale również ujawniać ukrytą głębię.

2026, 41x31 cm

nspirowana geotermalnym krajobrazem Hverir akwarela o ziemi, która nie jest nieruchoma. Para, mineralne barwy i energia ukryta pod powierzchnią stają się malarskim oddechem wyspy.

2025, 41x31 cm

Nie każda latarnia prowadzi statki. Niektóre przypominają, że światło najpierw odnajduje człowieka.

2026, 41x31 cm

Nie spodziewałam się takiej Islandii. Ta chwila została ze mną i zamieniła się w obraz.

2026,41x31 cm

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.

03.

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.

04.

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.

05.

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.

06.

Islandia w moim rysunku

Islandia pozostała ze mną także w rysunku. W czerni papieru i oszczędnej białej linii powracają spotkania z jej dziką naturą, zwierzętami i miejscami, które stały się częścią mojego obrazu Północy.

To kameralne prace, w których rezygnuję z koloru, pozostawiając światło, kontrast i gest. Każdy rysunek zatrzymuje jedno spotkanie, jeden obraz, jedną chwilę — coś, co zobaczyłam w Islandii i zabrałam ze sobą.

Chwila ciszy i wycofania. Maskonur zatrzymany w intymnym geście, jakby na moment zamknął się we własnym świecie.

2026, 21x14,8 cm

Spojrzenie prosto w oczy. Krótka chwila, w której obserwator sam staje się obserwowany.

2026, 21x14,8 cm

Uważne spojrzenie skierowane poza kadr. Opowieść o skupieniu, obserwacji i bliskości dzikiej natury.

2026, 21x14,8 cm

Maskonur w swoim naturalnym świecie. Opowieść o przynależności, zakorzenieniu i odnalezieniu własnego miejsca.

2026, 21x14,8 cm 

Búðakirkja – słynny Czarny Kościół w Búðir. Symbol ciszy i ludzkiej obecności pośród bezkresnego krajobrazu Islandii.

2026, 21x14,8 cm

Kirkjufell – jedna z najbardziej rozpoznawalnych gór Islandii. Opowieść o trwaniu, niezależności i sile własnej odrębności.

2026, 21x14,8 cm 

Bliskie spotkanie z koniem islandzkim. Spokojne spojrzenie, w którym spotykają się ciekawość, siła i niezwykła łagodność.

2026, 21x14,8 cm

Koń, słońce i islandzka chata z trawiastym dachem. Opowieść o przynależności i miejscu, w którym natura jest częścią domu.

2026, 21x14,8 cm

Spokojny portret konia islandzkiego. Opowieść o sile, która nie potrzebuje demonstracji, i delikatności, która nie jest słabością.

2026, 21x14,8 cm

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.

04.

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.

05.

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst.

06.