W ciszy Północy – rysunek Búðakirkja, Czarnego Kościoła w Búðir na Islandii, białym tuszem na czarnym kartonie – Barbara Puto 2026
400,00 PLN

W ciszy Północy – Búðakirkja, rysunek białym tuszem | Barbara Puto

2026
Rysunek białym tuszem na czarnym kartonie Clairefontaine, 250 g/m²
Format: 21 × 14,8 cm, a w pass-partout 29,7 × 21 cm
Passe-partout czarne lub szare – do wyboru
Bez ramy
Sygnowany na rewersie
Certyfikat autentyczności

Jak kupić obraz

🎁 Szukasz wyjątkowej kartki do obrazu?

Do każdego obrazu możesz dobrać ręcznie malowaną przeze mnie kartkę akwarelową z motywem kwiatowym – róże, maki lub niezapominajki. To oryginalny dodatek, który mówi sercem.

🖋 Na życzenie wpiszę dedykację lub życzenia – odręcznie, gratis.

👉Zobacz kartki akwarelowe

Jeżeli ten obraz Cię poruszył i chcesz dopytać o szczegóły - napisz proszę: malarstwo@barbaraputo.pl lub przeczytaj Jak kupić obraz 

Opis pracy

Z głębokiej czerni wyłania się Búðakirkja – słynny Czarny Kościół w Búðir, jedna z najbardziej rozpoznawalnych niewielkich świątyń Islandii.

W rysunku pozostaje tylko to, co najważniejsze: charakterystyczna ciemna bryła, jasne detale, smukła wieżyczka zakończona krzyżem i prowadząca ku kościołowi bramka. Biel tuszu wydobywa kolejne fragmenty z czarnego kartonu, jakby miejsce powoli powracało z pamięci.

„W ciszy Północy” nie jest jednak próbą dokładnego odtworzenia architektury. To zapis wrażenia, jakie pozostawia samotny kościół stojący pośród ogromnej islandzkiej przestrzeni.

Niewielka budowla. Wokół natura. Wiatr. Cisza.

I miejsce, które trudno zapomnieć.

Inspiracja i przekaz

Búðakirkja urzeka swoją prostotą. Czarna sylwetka kościoła wyraźnie odcina się od otwartego krajobrazu półwyspu Snæfellsnes, a jego samotne położenie sprawia, że miejsce ma niemal symboliczny charakter.

W tej pracy interesował mnie właśnie kontrast pomiędzy niewielkim śladem obecności człowieka a potęgą otaczającej go przestrzeni.

„W ciszy Północy” opowiada o zatrzymaniu. O miejscu, do którego nie przychodzi się dla zgiełku, lecz dla ciszy. Można odnaleźć w nim również opowieść o trwałości, duchowości i potrzebie posiadania własnego punktu odniesienia – nawet pośród ogromnej, nieprzewidywalnej natury.

Ciekawostka o Búðakirkja

Búðakirkja, nazywana często Czarnym Kościołem w Búðir, znajduje się na półwyspie Snæfellsnes w zachodniej Islandii. Historia kościoła w tym miejscu sięga początku XVIII wieku, natomiast obecna świątynia została wzniesiona w XIX wieku.

Charakterystyczna czarna elewacja, białe detale i położenie pośród niemal nieograniczonego krajobrazu sprawiły, że Búðakirkja stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów fotograficznych Islandii.

W rysunku „W ciszy Północy” jej ciemna bryła została odwrócona przez technikę – to biała linia na czarnym kartonie wydobywa kościół z mroku, pozostawiając wokół niego przestrzeń i ciszę.

Kolorystyka i styl

Czerń i biel są jedynymi środkami budującymi kompozycję. W przypadku Búðakirkja ten wybór nabiera dodatkowego znaczenia – charakterystyczna czarna architektura kościoła spotyka się z czernią samego podłoża.

Biała linia nie wypełnia formy, lecz ją odnajduje. Zaznacza krawędzie, światło i najważniejsze detale, pozwalając pozostałym fragmentom rozpłynąć się w ciemności.

Duża powierzchnia czarnego kartonu staje się przestrzenią ciszy. Dzięki temu niewielki format pracy zachowuje wrażenie otwartości i samotności charakterystyczne dla islandzkiego krajobrazu.

Ocena kolekcjonerska niezależnego eksperta

„W ciszy Północy” wyróżnia się w cyklu „Islandia. To co zostało” połączeniem rozpoznawalnego motywu z indywidualnym językiem artystycznym Barbary Puto.

Búðakirkja jest ikoną islandzkiego krajobrazu, jednak zastosowanie białego tuszu na czarnym podłożu pozwala odejść od jej powszechnie znanego, fotograficznego wizerunku. Kościół zostaje sprowadzony do światła, konturu i znaku.

Praca ma potencjał zarówno jako samodzielny obiekt kolekcjonerski, jak i element większego zestawu rysunków poświęconych Islandii. W połączeniu z przedstawieniami maskonurów poszerza narrację cyklu – od dzikiej natury ku śladom ludzkiej obecności w surowym krajobrazie Północy.

Do jakich wnętrz?

Do wnętrz nowoczesnych, minimalistycznych i skandynawskich, w których liczą się prostota, kontrast i znaczenie pojedynczego przedmiotu.

Czarno-biała kolorystyka pozwala łatwo zestawić pracę zarówno z jasnym drewnem i naturalnymi materiałami, jak i z bardziej zdecydowanymi, współczesnymi aranżacjami.

Niewielki format sprawdzi się nad biurkiem, konsolą, na wąskiej ścianie lub jako część domowej galerii sztuki. Może również stworzyć spójny zestaw z innymi rysunkami z cyklu „Islandia. To co zostało”.

Dla kogo na prezent?

Dla osoby zakochanej w Islandii. Dla kogoś, kto odwiedził półwysep Snæfellsnes i pamięta niezwykłą sylwetkę Czarnego Kościoła w Búðir.

Także dla miłośnika podróży, skandynawskiej estetyki, minimalistycznej architektury i miejsc, które mają własną historię.

Ze względu na motyw kościoła praca może mieć również osobiste znaczenie – jako symbol wiary, nadziei, ciszy lub miejsca, w którym można odnaleźć własny punkt odniesienia.

Jak kupić obraz

Dodaj pracę do koszyka i przejdź do finalizacji zamówienia – to szybki i bezpieczny proces.

📦 Wysyłka pracy:

– Na terenie Polski: kurierem – gratis– Na terenie Unii Europejskiej: wysyłka odrębnie płatna – koszt ustalany indywidualnie

Praca wysyłana jest na płasko, starannie zabezpieczona.

🖼 Oprawa: praca dostępna jest w passe-partout w kolorze czarnym lub szarym – do wyboru – oraz zabezpieczona folią. Sprzedawana bez ramy.

Do pracy dołączony jest certyfikat autentyczności.

Oferta dla kolekcjonerów

„W ciszy Północy” jest częścią cyklu „Islandia. To co zostało” – rozwijającej się kolekcji prac inspirowanych miejscami, naturą, światłem i spotkaniami zapamiętanymi podczas podróży po Islandii.

Rysunki można kolekcjonować pojedynczo lub zestawiać ze sobą, tworząc własną opowieść o Północy. Łączy je czarne podłoże, oszczędna biała linia i wspólna idea – zatrzymanie tego, co pozostało w pamięci po powrocie.

Cykl obrazów

Islandia. To co zostało – cykl zrodzony z podróży i z tego, co pozostało po powrocie: obrazów, kolorów, światła, przestrzeni, niezwykłych miejsc i spotkań z dziką naturą Północy.

To artystyczny zapis Islandii, która nie skończyła się wraz z podróżą. Pozostała w pamięci – i nadal powraca w kolejnych pracach.