Osobowość - Obraz olejny Barbary Puto

• Autentyczność: Do obiektu dołączany jest imienny, drukowany Certyfikat Autentyczności z odręcznym podpisem artystki, numerem inwentarzowym oraz pełną specyfikacją technologiczną.
• Wysyłka na terenie Polski: Realizowana bezpłatnie (gratis) za pośrednictwem sprawdzonych firm kurierskich. Obraz przygotowywany jest do transportu ze szczególną dbałością o rygor konserwatorski (wysyłka w całości, na płasko, bez rolowania płótna). Istnieje możliwość odbioru osobistego w pracowni w Warszawie.
• Wysyłka międzynarodowa (w tym na terenie Unii Europejskiej i USA): Realizowana za pośrednictwem wyspecjalizowanych firm kurierskich. Koszt transportu oraz ubezpieczenia dzieła na czas podróży kalkulowany jest indywidualnie dla każdego zamówienia.
• Zapytania i rezerwacja (Inquiries): Jeżeli ten obraz Cię poruszył, chcesz zamówić dedykowaną prezentację wideo obiektu w świetle dziennym lub dopytać o szczegóły technologiczne, napisz bezpośrednio na adres: malarstwo@barbaraputo.pl.

Jeżeli ten obraz Cię poruszył i chcesz dopytać o szczegóły - napisz proszę: malarstwo@barbaraputo.pl lub przeczytaj Jak nabyć dzieło.

Opis obrazu

„Osobowość” otwiera cykl „Konstrukcja wolności”. Zanim pojawi się pytanie o to, co nas ogranicza i od czego próbujemy się uwolnić, obraz stawia pytanie bardziej podstawowe: z czego właściwie jesteśmy zbudowani?

Centralną postacią jest kobieta. Jej ciało pozostaje świadomie niedokończone, miejscami rozpływa się w świetle i otaczającej przestrzeni. Osobowość nie jest bowiem czymś zamkniętym ani raz na zawsze ukształtowanym. Zmienia się poprzez relacje, doświadczenia, pamięć i dokonywane wybory.

Wokół niej i częściowo w niej pojawiają się inne postacie – ludzie, którzy kochali, wspierali, ranili lub po prostu wywarli wpływ. Nie tworzą osobnego tła. Przenikają się z centralną figurą, a pozostawione przez nich kolory stają się częścią jej ciała.

To nie jest jednak obraz o człowieku całkowicie zdeterminowanym przez innych. Wpływ nie oznacza determinacji.Postać nadal wyłania się z tego, co ją ukształtowało.

Dlatego najważniejsze pytanie obrazu nie brzmi: „Kto sprawił, że jestem tym, kim jestem?”, lecz:

Gdzie kończą się inni – a gdzie zaczynam się ja?

Inspiracja i przekaz

Punktem wyjścia do obrazu stał się napisany przeze mnie w 1997 roku wiersz „Kim jestem?”:

Kim jestem?

Tak wielu ludzi jest we mnie.
autokratyczny ojciec
przyjaciele z podwórka
mężczyźni, których kochałam
i moja wspaniała mama.
W lustrze
widzę ich dotyk.

Wiersz i powstały niemal trzy dekady później obraz dotykają tego samego pytania: ile z tego, kim jesteśmy, pochodzi od innych ludzi?

Rodzina, przyjaciele, partnerzy, osoby kochane, ale również ci, którzy nas zranili – każdy może pozostawić w nas jakiś ślad. Niektóre wpływy rozpoznajemy bez trudu. Inne stają się tak głęboką częścią naszej osobowości, że przestajemy zauważać ich źródło.

Dlatego postacie w obrazie przenikają się. Kolory przechodzą z jednej sylwetki w drugą, granice ciał miejscami zanikają, a jednostka powstaje z wielu nakładających się obecności.

Jednocześnie centralna figura pozostaje odrębna. Nadal się tworzy.

To właśnie w napięciu pomiędzy wpływem a autonomią rozpoczyna się „Konstrukcja wolności”.

Kolorystyka i styl malarski

Obraz zbudowany jest z przenikających się fioletów, różów, szarości i chłodnych błękitów zestawionych z ciepłymi żółcieniami, oranżami i rozświetlonymi partiami ciała.

Kolor nie pełni wyłącznie funkcji estetycznej. Poszczególne barwy przechodzą pomiędzy postaciami niczym ślady pozostawione przez ludzi i doświadczenia. Trudno jednoznacznie określić, gdzie kończy się jedna sylwetka, a zaczyna następna.

Równie istotna jest materialność farby. Fragmenty malowane cieniej sąsiadują z bardziej zdecydowanymi, fakturowymi pociągnięciami i impastem. Ciało centralnej postaci nie zostało domknięte – pozostaje w procesie powstawania.

Światło przecinające kompozycję dodatkowo osłabia granice pomiędzy figurami i prowadzi wzrok ku centralnej postaci.

Dzieło łączy współczesne malarstwo figuratywne, ekspresjonizm i symbolizm, wykorzystując deformację, kolor, fakturę oraz przenikanie form do opowiedzenia o procesie kształtowania ludzkiej tożsamości.

Ocena kolekcjonerska niezależnego eksperta

„Osobowość” jest dojrzałą pracą figuratywną, której szczególną wartością jest ścisłe połączenie rozwiązania malarskiego z koncepcją dzieła. Przenikanie postaci, niedomknięte kontury i pozostawione na ciele ślady kolorystyczne nie są jedynie zabiegami formalnymi – bezpośrednio wynikają z pytania o sposób powstawania ludzkiej osobowości.

Mocnym elementem pracy jest jej wieloznaczność. Obecne w kompozycji figury mogą być odczytywane jako konkretni ludzie, wspomnienia, relacje albo kolejne warstwy doświadczenia. Centralna postać jednocześnie należy do tej struktury i próbuje uzyskać wobec niej własną autonomię.

Istotne jest również pozostawienie jej ciała w stanie pozornej niekompletności. Dzięki temu obraz nie przedstawia gotowej tożsamości, lecz człowieka znajdującego się w ciągłym procesie stawania się sobą.

„Osobowość” może funkcjonować jako autonomiczne dzieło, ale jego pełne znaczenie ujawnia się w cyklu „Konstrukcja wolności”, którego stanowi pierwszy etap. Pytanie o źródła osobowości prowadzi w kolejnych obrazach do problemu uwarunkowań, ograniczenia, uwalniania się od narzuconych struktur i odzyskiwania własnej przestrzeni.

Profil kolekcji i kontekst ekspozycyjny

• Profil kolekcji: współczesne malarstwo figuratywne, tożsamość, autonomia jednostki, psychologia człowieka, relacje i pamięć.
• Kontekst ekspozycyjny: praca dobrze funkcjonuje zarówno jako autonomiczny obraz, jak i część większej narracji dotyczącej kształtowania tożsamości i wolności.
• Oddziaływanie we wnętrzu: pionowy format 120 × 80 cm oraz świetlista centralna partia sprawiają, że obraz ma wyraźną obecność przestrzenną, natomiast złożona warstwa figuratywna zachęca do oglądania go również z bliska.
• Relacja z cyklem: „Osobowość” jest pierwszym z pięciu etapów „Konstrukcji wolności”. Stawia pytanie, od którego rozpoczyna się cała opowieść: jak wiele z tego, kim jesteśmy, pochodzi od innych?

Rekomendowana oprawa

Obraz olejny na płótnie może być eksponowany bez dodatkowej ramy. Dla bardziej eleganckiego, galeryjnego charakteru najlepszym rozwiązaniem będzie rama typu American Box.

Dobrze sprawdzi się matowa czerń, grafit lub bardzo ciemny odcień drewna, który podkreśli światło i bogatą gamę fioletów, różów oraz ciepłych tonów obrazu, nie konkurując z kompozycją.

Obraz nie wymaga szkła ani passe-partout.