Jeżeli ten obraz Cię poruszył i chcesz dopytać o szczegóły - napisz proszę: malarstwo@barbaraputo.pl lub przeczytaj Jak nabyć dzieło.
„Kołysanie jesieni” to ekspresyjny obraz olejny, w którym gałęzie, jesienne liście i ich odbicia tworzą przenikającą się przestrzeń. Natura pozostaje rozpoznawalna, lecz jej kształty podlegają poruszeniom wody — rozpadają się, przesuwają i ponownie łączą.
Granatowe gałęzie prowadzą wzrok od dolnego lewego narożnika ku górze i prawej stronie obrazu. Wokół nich pojawiają się złociste żółcienie, oranże, miedziane brązy i bordo. Chłodne błękity oraz jasne szarości otwierają przestrzeń pomiędzy gęstszymi skupiskami liści.
Poziome smugi przecinają organiczne formy, zaburzając ich ciągłość. To one wprowadzają wrażenie powierzchni wody i sprawiają, że widz zaczyna odczytywać obraz na dwa sposoby: jako widok gałęzi oraz jako ich niestabilne odbicie.
Tytułowe kołysanie ujawnia się w rytmie całej kompozycji — w wygięciach konarów, kierunkach malarskich gestów i przesunięciach barwnych plam.
Tegoroczna jesień zachwyciła mnie intensywnością kolorów i tym, jak zmieniają się one w zależności od światła oraz otoczenia. Niezwykłym jest zjawisko, kiedy odbicie w wodzie przestaje być wiernym powtórzeniem widoku i zaczyna tworzyć własny układ.
„Kołysanie jesieni” wpisuje się w poszukiwania cyklu „Pomiędzy”, poświęconego relacjom, przemianom i oddziaływaniom obecnym w naturze. Tutaj najważniejsza staje się zależność pomiędzy tym, co widzimy, a powierzchnią, która ten widok odbija i przekształca.
Gałąź ma swoją strukturę, lecz jej odbicie może rozproszyć nawet niewielkie poruszenie wody. Liście pozostają zawieszone pomiędzy trwaniem na drzewie a opadaniem. Obraz łączy te różne stany w jednej przestrzeni.
Chciałam uchwycić naturę w ruchu — bez zatrzymywania jej w jednoznacznym, zamkniętym przedstawieniu.
Kompozycję buduje kontrast chłodnych błękitów i granatów z ciepłymi żółcieniami, pomarańczami oraz bordowymi akcentami.
Lewa i górna część obrazu są bardziej przestrzenne. Rozrzedzone formy gałęzi przenikają się tam z błękitnym tłem. W środkowej i prawej partii kolor staje się gęstszy, a skupiska liści tworzą wyraźniejsze akcenty fakturalne.
Jasny obszar poniżej środka daje kompozycji oddech. Przebiegające przez niego poziome ślady farby sugerują refleksy i drobne poruszenia wody, równoważąc ukośne kierunki gałęzi.
Zróżnicowane nakładanie farby olejnej pozwala zestawić miękkie, zatarte fragmenty z bardziej zdecydowanymi pociągnięciami pędzla. Miejscami kształty są wyraźne, w innych obszarach ich granice zanikają.
„Kołysanie jesieni” łączy ekspresyjne malarstwo inspirowane naturą z elementami abstrakcji organicznej. Kolor, faktura i rytm mają tu równie duże znaczenie jak sam motyw.
Siłą „Kołysania jesieni” jest połączenie wyrazistej kompozycji z lekkością malarskiego gestu. Granatowe gałęzie nadają obrazowi konstrukcję, a rozproszone liście i poziome refleksy sprawiają, że całość pozostaje pełna ruchu. Chłodne błękity wydobywają blask żółcieni i oranżów, pozwalając jesiennym barwom wybrzmieć bez przytłaczania przestrzeni.
To obraz, do którego można wracać wzrokiem. Z oddali przyciąga kontrastem kolorów i rytmem gałęzi; z bliska odsłania fakturę, ślady pędzla i miejsca, w których rozpoznawalne kształty przechodzą w abstrakcję. Niejednoznaczność odbicia pozostawia przestrzeń na własne skojarzenia — kompozycja nie wyczerpuje się w pierwszym spojrzeniu.
Dla kolekcjonera poszukującego pogodnej, a zarazem malarsko wyrazistej pracy „Kołysanie jesieni” stanowi interesującą propozycję. Może rozpocząć kameralną kolekcję współczesnego malarstwa inspirowanego naturą lub uzupełnić ją o dzieło, którego charakter budują światło, kolor i swoboda interpretacji.
Profil kolekcji: współczesne malarstwo olejne, ekspresyjny kolor, abstrakcja organiczna, natura, woda i odbicia.
Kontekst ekspozycyjny: obraz może być prezentowany samodzielnie lub w zestawieniu z „Jesienią w kąpieli” i „Jesiennym witrażem”. Prace łączy jesienna kolorystyka, lecz każda inaczej ujmuje relację pomiędzy strukturą natury, światłem i ruchem.
Oddziaływanie we wnętrzu: błękitne partie wprowadzają przestrzenność, a oranże i żółcienie stanowią ciepły akcent. Pionowy format pozwala wyeksponować obraz również na węższej ścianie salonu, gabinetu lub biblioteki.
Charakter dzieła: świetlista, dynamiczna interpretacja jesieni, oparta na przenikaniu gałęzi, liści i wodnych odbić.
Do obrazu proponowana jest rama typu American Box, z niewielkim odstępem pomiędzy płótnem a oprawą.
Matowy granat lub grafit podkreśli rysunek gałęzi. Naturalne drewno w jasnym, neutralnym odcieniu wydobędzie łagodniejszy charakter błękitów i ciepłych barw liści.
Obraz olejny na płótnie nie wymaga szkła ani passe-partout.